Pécs
Culturele hoofdstad van Europa
Culturele hoofdstad van Europa
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
Geschiedenis
Het punt waar de heuvels en graslanden samensmelten zorgt voor gunstige geografische en economische omstandigheden voor het stichten van een stad.
Als u het centrum van deze regio bezoekt wordt u verwelkomd door een historisch verleden, een gevarieerd landschap en vriendelijke mensen.
De zuidelijke hellingen van de Mecsek zijn al eeuwenlang bewoond. De vroegste overblijfselen van menselijk leven in het gebied rondom en in Pécs dateren van 6000 jaar geleden.
Vóór de Romeinen in het gebied rondom Pécs arriveerden, waren er enkele Keltische nederzettingen. In de eerste eeuw na Christus werden deze door de Romeinen veroverd.
De Romeinen richtten er in de tweede eeuw verschillende wijnproducerende kolonies in.
Tegenwoordig is Sopianć de naam van een sigarettenmerk, maar de Romeinen gaven hun wijngaarden de verzamelnaam Sopianć.
De naam Sopianć is waarschijnlijk afgeleid van de meervoudsvorm van het Keltische woord 'sop', dat moeras betekent.
Sopianć werd het centrum van het gebied dat begrensd wordt door de rivieren Donau en Drava. Dit was het hart van de Romeinse provincie Pannonia.
Het centrum van Sopianć ten tijde van de regeerperiode van keizer Hadrianus (117 - 138) was waarschijnlijk de plek waar nu het postkantoor staat. Sommige delen van het Romeinse aquaduct zijn nog zichtbaar.
De bloeitijd van Sopianć was de vierde eeuw. De stad was uitgegroeid tot een belangrijke Romeinse stad en werd de hoofdstad van de provincie Pannonia.
In deze tijd woonde Constantijn de Grote, keizer van Rome en de latere keizer Augustus, in Pannonia. Hij zorgde voor vrijheid van godsdienst in de regio.
Sopianć was van strategisch belang door de belangrijke militaire route tussen Trier en Constantinopel die door de stad liep.
Ook de handel met Aquincum (Boedapest), Italië, Slovenië en de Dalmatische provincies Dalmatië en Moesia (het huidige Servië en Bulgarije) maakte de stad belangrijk.
Sopianć werd een belangrijke christelijke stad. De christelijke kerkhoven uit de vierde eeuw zijn bewaard gebleven en staan nu op de werelderfgoedlijst.
Het zijn de oudste historische monumenten van Pécs. De grafkamers zijn aangelegd als ondergrondse begraafkamers met een bovengrondse herdenkingskapel.
De eerste werden aangelegd rond 320 in het gebied recht voor de kathedraal. De Bijbelse scčnes en oude christelijke symbolen die u hier ziet, vindt u verder alleen maar in Rome.
Eind vierde eeuw verzwakte het Romeinse Rijk door aanvallen van de Barbaren en de Hunnen. De Hunnen verdwenen na de dood van hun grote leider Attila.
Daarna werd de rust verstoord door passerende stammen: de Ostrogoten, de Gepiden, de Lombarden en de Avaren.
Deze laatste stam bleef het langst want tegen de tijd dat keizer Karel de Grote van het Heilige Roomse Rijk aan het begin van de negende eeuw arriveerde, lag Pécs onder bestuur van de Avaren en de Slaven.
Het hele gebied hoorde bij Groot Moravië, een Slavische staat met haar basis in de huidige provincie Moravië in Tsjechië.
Als u het centrum van deze regio bezoekt wordt u verwelkomd door een historisch verleden, een gevarieerd landschap en vriendelijke mensen.
De zuidelijke hellingen van de Mecsek zijn al eeuwenlang bewoond. De vroegste overblijfselen van menselijk leven in het gebied rondom en in Pécs dateren van 6000 jaar geleden.
Vóór de Romeinen in het gebied rondom Pécs arriveerden, waren er enkele Keltische nederzettingen. In de eerste eeuw na Christus werden deze door de Romeinen veroverd.
De Romeinen richtten er in de tweede eeuw verschillende wijnproducerende kolonies in.
Tegenwoordig is Sopianć de naam van een sigarettenmerk, maar de Romeinen gaven hun wijngaarden de verzamelnaam Sopianć.
De naam Sopianć is waarschijnlijk afgeleid van de meervoudsvorm van het Keltische woord 'sop', dat moeras betekent.
Sopianć werd het centrum van het gebied dat begrensd wordt door de rivieren Donau en Drava. Dit was het hart van de Romeinse provincie Pannonia.
Het centrum van Sopianć ten tijde van de regeerperiode van keizer Hadrianus (117 - 138) was waarschijnlijk de plek waar nu het postkantoor staat. Sommige delen van het Romeinse aquaduct zijn nog zichtbaar.
De bloeitijd van Sopianć was de vierde eeuw. De stad was uitgegroeid tot een belangrijke Romeinse stad en werd de hoofdstad van de provincie Pannonia.
In deze tijd woonde Constantijn de Grote, keizer van Rome en de latere keizer Augustus, in Pannonia. Hij zorgde voor vrijheid van godsdienst in de regio.
Sopianć was van strategisch belang door de belangrijke militaire route tussen Trier en Constantinopel die door de stad liep.
Ook de handel met Aquincum (Boedapest), Italië, Slovenië en de Dalmatische provincies Dalmatië en Moesia (het huidige Servië en Bulgarije) maakte de stad belangrijk.
Sopianć werd een belangrijke christelijke stad. De christelijke kerkhoven uit de vierde eeuw zijn bewaard gebleven en staan nu op de werelderfgoedlijst.
Het zijn de oudste historische monumenten van Pécs. De grafkamers zijn aangelegd als ondergrondse begraafkamers met een bovengrondse herdenkingskapel.
De eerste werden aangelegd rond 320 in het gebied recht voor de kathedraal. De Bijbelse scčnes en oude christelijke symbolen die u hier ziet, vindt u verder alleen maar in Rome.
Eind vierde eeuw verzwakte het Romeinse Rijk door aanvallen van de Barbaren en de Hunnen. De Hunnen verdwenen na de dood van hun grote leider Attila.
Daarna werd de rust verstoord door passerende stammen: de Ostrogoten, de Gepiden, de Lombarden en de Avaren.
Deze laatste stam bleef het langst want tegen de tijd dat keizer Karel de Grote van het Heilige Roomse Rijk aan het begin van de negende eeuw arriveerde, lag Pécs onder bestuur van de Avaren en de Slaven.
Het hele gebied hoorde bij Groot Moravië, een Slavische staat met haar basis in de huidige provincie Moravië in Tsjechië.
